Yazar: aet | Kategori: Ali Erhan ile Oyun Saati, İNCELEME | Tarih: 30 Aralık 2007, 21:25
Online bağlanıp tanımadığın onlarca adama oradan oraya koştururken ateş etmeye çalışmak ve üzerine tekrar tekrar ölüp tekrar oyuna bağlanma üzerine dayalı oyunları oldum olası sevemedim. Ve açıkçası unreal tournament de bu manada iddialı bir oyun olarak beni çok cezbetmiyordu.
Lakin bir kaç arkadaşımın şiddetli tavsiyesi ve malum psturkiye severler için bir ışık tutabilmek adına oyunu konsoluma koydum. Oyunda online modu dışında bir de compaign mod var. Dolayısıyla benim ki kör dövüşü yapmayı sevmeyenlerin de unreal deneyimini tatması sağlanmış.
Oyun bana bu tarzı sevdiremese de ciddi anlamda başında tuttu. Çabuk vazgeçemiyorsunuz ki ben oyunu konsola taktığımda saat gece yarısı 3′tü ve tek gözüm hafif kapalı idi. Buna rağmen hemen vazgeçmedim ve ilerlemeyi tercih ettim.
Peki ne idi beni buna itenler. Öncelikle çok hareketli olduğunu söylemeliyim. Sürekli olarak bir aksiyon halindesiniz ve çok yaratıcı olmasa da tempoya ayak uyduran iyi sesler oyunun heyecanını düşürmemek konusunda başarılı. Oyunda yürümek diye bir şey söz konusu değil. Sürekli olarak koşar haldesiniz ve koştuğunuz mekanlarda da hiç durmadan karşınıza çıkan düşmanlara ateş etme durumundasınız. Oyunun benim en sevdiğim tarafı bitmek bilmeyen hediyeleri. Yerlerde sürekli olarak farkl farklı silahlar görülüyor ve üzerinden geçmenizle birlikte elinize alıveriyorsunuz.
Sevmediğim kısımlar mekanlar. Oyunun geçtiği yerler son derece fantastik ve gerçek ötesi. Fazla uzak doğu kokan mekanlar var ama uzak doğuda değiliz. Bu anlamda garip bir oyun ama oyunun tek garipliği bu demek de haksızlık olur. Oyun gerçek ötesi olmasıyla iddialı. Mekanlar, silahlar, kapılar, rakipler, bir oyunda aklınıza gelebilecek herşey bu oyunda fantastik şekilde tasarlanmış.
Ben oyunun daha önceki serilerini oynamadım ve ahkam kesecek değili ama eminim ki bu oyunun meraklıları için fazlasıyla tatmin edici bir oyun. Bir an empati yapıp böyle bir oyundan ne beklerdim dediğimde tüm beklentilerimin karşılandığını görüyorum. Aksiyonu, hızı, silahları sınırsız bir oyun var ve öldürecek onlarca adam çıkıyor karşınıza. Daha ne olsun.
Yine de benim yaşımdakiler ve daha yaşlılar için fazla yorucu bir oyun olduğunu söyleyebilirim. İnternet kafelere gidip online kapışmak için fazla büyüdük ve bu oyun tam kapışmacılara göre.
Yine tarza özel bir oyunla karşı karşıyayız kısacası. Sevenleri için beklentileri karşılayan bir oyun. Ben yine sevemedim ve açıkçası uzun uzun oynayacak da değilim. Malum sonu olmayan oyunlardan zevk almıyorum. Siz sadece ve ne olursa olsun birilerini öldüreyim istiyorsanız Ps3 makinenizle, daha iyisini bulmanız zor. Gerçek bir turnuva ve adını hak edecek kadar her şey Unreal.
Unreal Tournament KarnesiÂ
Gördüklerim     8
Duyguklarım     8
Oynayabildiğim  8
Netice-i Kelam   8
